تغذیه و پسوریازیس

همیشه با این سوال رو به رو هستیم که آیا اصلاح رژیم غذایی باعث بهبود پسوریازیس می شود؟

کنترل رژیم غذایی راه اصلی بدست گرفتن کنترل زندگی و جنگیدن علیه بیماری است اما در حقیقت هیچ جواب واضحی برای این سوال وجود ندارد. طبق نظر دانشمندان شواهد کمی برای تاثیر اصلاح رژیم غذایی بر بهبود بیماری وجود دارد؛ اما تجربه افرادی که مبتلا به پسوریازیس هستند، نشان می دهد اصلاح و تغییر برخی از عادات غذایی باعث تسریع روند بهبود علائم بیماری می شود.

در هر صورت پسوریازیس یک بیماری التهابی است و مانند بیماری های التهابی دیگر، کاهش عوامل التهاب آور باعث کمک به بهبود بیماری می شود. در ادامه خوراکی هایی که عموما طبق گزارش های بررسی شده از افراد مبتلا به پسوریازیس باعث اثر در علائم بیماری شدند؛ را معرفی می کنیم.

باید توجه کرد پاسخ افراد به هر یک از درمان ها و ترکیبات بسیار به ژنتیک و شرایط فردی بستگی دارد؛ اما طبق گفته دکتر اندرو ویلی، اکثر مردم به تغذیه و تغییر سبک زندگی به منظور کنترل التهاب مزمن، پاسخ مناسب می دهند.

برای درمان لازم است از مصرف خوراکی هایی که باعث افزایش التهاب می شوند، اجتناب کرد. از جمله، گوشت قرمز چرب، لبنیات، غذاهای فرآوری شده و شکر تصفیه شده. بعضی سبزیجات مانند سیب زمینی و گوجه فرنگی و فلفل نیز التهاب آور هستند.

بررسی ها نشان داده اند، قرار گرفتن خوراکی های ضد التهاب در رژیم غذایی علائم بیماری را کاهش می دهند. از جمله این خوراکی ها می توان به ماهی های آب سرد (ماهی تن، سالمون، ساردین) که غنی از اسیدهای چرب امگا-۳ هستند و میزان التهاب را کاهش می دهند؛ اشاره کرد. بذر کتان، روغن زیتون، گردو و دانه های کدو نیز همچنین حاوی امگا-۳ هستند. برخلاف امگا-۳، اسیدهای چرب امگا-۶ باعث افزایش التهاب و شدت علائم پسوریازیس می شوند.

مصرف سبزیجات (اسفناج، کدو، بروکلی، کلم، هویج و سیب زمینی شیرین) و میوه های رنگی مانند، انجیر، سیب، بلوبری، توت فرنگی، انبه و بسیاری دیگر از میوه ها نشان دادند اثر شاخصی در کاهش التهاب خواهند داشت.

  • ویتامین ها و مکمل های غذایی:

مطالعات ارتباط مستقیمی بین مصرف ویتامین ها و مکمل ها با بیماری پسوریازیس نشان نمی دهند اما افراد مبتلا به پسوریازیس و پسوریازیس آرتریت بیان می کنند قرار گرفتن مکمل ها در برنامه غذایی آنها باعث شده پوست سالم تر و داشته باشند و درد مفاصل شان کاهش یابد.

امگا-۳

از جمله مکمل هایی که اثرات مثبتی در کاهش شدت بیماری داشته اند، مکمل های امگا-۳ هستند. همان طور که گفته شد ماهی های آب سرد منابع غنی از اسیدهای چرب امگا-۳ هستند. این ترکیب باعث کاهش التهاب شده و روی سیستم ایمنی بدن اثر مثبت دارد.  مکمل روغن ماهی نیز وجود دارند که می تواند مفید باشند اما باتوجه به اینکه روغن ماهی باعث رقیق شدن خون می شود، لازم است قبل از مصرف حتما با پزشک متخصص مشورت شود.

ویتامین D

ویتامین D، یکی از ترکیبات مهم در درمان های موضعی پسوریازیس است. در پسوریازیس سرعت رشد سلول ها زیاد است در حالی که ویتامین D می تواند رشد سلول ها را تغییر داده و سرعت رشد را کاهش دهد. تحقیقات جدید نشان می دهد این ویتامین، به بدن برای مقابله با التهابات پسوریازیس کمک می کند. اما باید توجه کرد؛ مصرف بیش از حد ویتامین D، باعث افزایش سطح کلسیم خون می شود که عوارض جانبی مانند احتمال ایجاد سنگ کلیه را به دنبال دارد.

ماهی سالمون، ماهی تن، روغن کبد ماهی، لبنیات کم چرب، آب پرتقال، زرده تخم مرغ و غلات منابع ایمنی برای تامین ویتامین D هستند.

گلوکزامین – کندروتین

گلوکزامین– کندروتین قندهای آمینی هستند که به شکل گیری و ترمیم غضروف بین مفاصل و استخوان ها کمک می کند. این قندهای آمینی به طور طبیعی در بدن انسان ساخته می شود و در حفظ و نگهداری بافت های بدن مانند غضروف ها موثر می باشند.  هرچند این مکمل در درمان التهاب استخوانی موثر است اما تا کنون تحقیق روی اثر آن بر آرتریت پسوریازیس انجام نشده است. گلوکزامین– کندروتین از غضروف کوسه، میگو و پوسته خرچنگ تهیه می شود و اگر کسی به این گروه حساسیت دارند و بانوانی که باردار هستند یا قصد باردارشدن دارند، باید از مصرف این مکمل اجتناب کنند.

در نهایت باید متذکر شد در صورت استفاده از هر یک از مکمل ها، بهتر است با پزشک معالج خود مشورت کنید و هیچ یک از این مکمل ها نمی توانند جایگزین داروها در درمان شوند.