مکانیسم ایجاد بیماری

مکانیسم ایجاد بیماری

پسوریازیس با یک رشد غیر طبیعی بیش از حد و سریع لایه اپیدرمی پوست همراه است. تولید غیر طبیعی سلول‌های پوستی (به خصوص در زمان ترمیم زخم) و بیش از حد بودن سلول‌های دندریتیک پوست، از حوادث آسیب شناختی در پسوریازیس می‏باشد. در پسوریازیس سلول‌های پوست هر ۳ تا ۵ روز به جای معمول ۲۸ تا ۳۰ روز جایگزین می‏شوند. این تغییرات ناشی از بلوغ زودرس کراتینوسیت ها به دلیل ایجاد آبشار التهابی در اثر حضور سلول‌های دندریتیک، ماکروفاژها، و لنفوسیت T (سه زیرگروه از سلول‌های سفید خون)؛ در ناحیه درم بوجود می‌آیند.

در حقیقت تحت تاثیر عوامل محیطی مثل استرس، تروما و یا استفاده از داروهای خاص و همین طور عوامل ژنتیکی، پروتئینی به نام کمرین از سلول های فیبروبلاست پوست ترشح شده و در کنار self DNA/LL37 و self RNA/LL37 بر روی  Perferal dendritic cellsاثر گذاشته و باعث تولید IFN α می شوند. IFN α باعث می شود Dermal dendritic cells فعال شده و به غدد لنفاوی انتقال یابند. در نتیجه این کار سلول های T به Th17 و  Th1 تغییر ماهیت می دهند.

از سلول های Th17 و  Th1 فاکتورهای التهابی INFγ، TNF، IL17 و IL22 ترشح می شوند که مستقیما روی سلول های پوست و تکثیر آنها اثر گذاشته و آن را غیر نرمال می کند.

محل های درگیر و شدت بیماری

پسوریازیس می‏تواند در هر نقطه‌ای از بدن مانند پوست سر، پلک، گوش، دهان و لب‌ها، چین‌های پوست، دست و پا، و ناخن خود را نشان دهد. هر یک از این محل‏ها نیاز به درمان متفاوت دارد. علاوه بر این، پسوریازیس می‏تواند به طور گسترده‌ای در میان افراد و در پاسخ به درمان متفاوت باشد. نور درمانی یا درمان‌های موضعی اغلب زمانی که پسوریازیس به یک بخش خاص از بدن محدود است استفاده می‏شود. با این حال، اگر پسوریازیس تا حد زیادی کیفیت زندگی یک شخص را تحت تاثیر قرار داده باشد، پزشکان ممکن است داروهای خوراکی یا تزریقی را تجویز کنند.

شدت بیماری می تواند کم، متوسط و یا شدید باشد. انتخاب نوع درمان به شدت بیماری وابسته است. شدت بیماری بر حسب وسعت مناطق درگیر بیماری مشخص می شود. اگر چه در تعیین شدت بیماری، اینکه بیماری چه میزان بر کیفیت زندگی فرد اثر گذاشته است هم موثر است. در نتیجه اگر بیماری اثر جدی بر زندگی فرد بگذارد هرچند وسعت ناحیه درگیر کم باشد، شدت بیماری زیاد است. به طور معمول اگر ۳ درصد از سطح بدن درگیر باشد؛ شدت بیماری کم و اگر وسعت ناحیه درگیر بین ۳ تا ۱۰ درصد باشد شدت بیماری متوسط است و بیشتر از آن بیماری شدید است. سطحی به اندازه یک کف دست حدودا برابر یک درصد از سطح پوست است.